Potrzebuję pomocy

Kiedy brakuje słowa, zostaje kolor

Najpierw na tablicy pojawiła się lista. Smutek, radość, gniew, zazdrość, miłość, spokój, wstyd, strach, niepokój. Przy każdym słowie kolor, który dzieci wybrały same.

Nie było dobrych odpowiedzi. Był kolor, który pasuje, i kolor, który nie pasuje.

Potem rozdaliśmy farby.

Powstały obrazy, których nie da się streścić jednym słowem. Faliste niebieskie linie, równo przez całą kartkę. Żółte tło i dwa serca. Pomarańcz, który zajmuje wszystko.

Nie pytaliśmy, co namalowały. Pytaliśmy, co czuły, kiedy malowały.

Dla dziecka, które jeszcze nie umie nazwać tego, co przeżywa, farba bywa pierwszym sposobem, żeby w ogóle o tym opowiedzieć. 💙

Projekt sfinansowano ze środków Fundacji PZU.

Przewijanie do góry