Gdyby złość miała swoją postać, jak by wyglądała?
Miałaby wielkie zęby? Rogi? A strach? Może byłby malutki i chował się pod kocem.
Z takim pytaniem dzieci zabrały się do robienia pacynek emocji. Dostały styropianowe kule na patykach, bibułę, druciki, piórka i wstążki. Pod koniec zajęć każde miało swoją pacynkę, zabawnego stworka, który przedstawia jedną emocję. Czerwony z wyłupiastymi oczami i czułkami z drucików. Niebieski z zielonym pomponem na czubku głowy. Jeden w żółtych piórkach. Na papierowym talerzyku ktoś wypisał wielkimi literami: RADOŚNIK.
Potem każdy pokazywał swoją pacynkę i opowiadał, kim jest i kiedy się pojawia.
Dziecku łatwiej powiedzieć „dzisiaj przyszedł do mnie Złośnik”, niż przyznać się, że jest złe. A kiedy już się powie, robi się trochę lżej.
Prowadząca podsumowała to krótko: oswajali emocje.
Dosłownie. Z pacynką w ręce. 🎨
Projekt sfinansowano ze środków Fundacji PZU.
